anuit zijn Weense oorsprong en als kleinzoon van Ignaz Brull, een componist én vriend van Brahms, wilde hij dirigent worden. Van bij het eerste concert dat hij hem zag dirigeren, is voor hem één man de belichaming van de muziek: Arturo Toscanini.

edurende twintig jaar volgt hij hem passioneel bij alle voorstellingen, alle repetities, en vooral dan in New York, waar hij zijn toevlucht had gezocht bij de Anschluss. Zo maakt hij van de Maestro méér dan 1.200 foto's, waarmee hij, met een tekst van Samuel Antek, een prachtig boek samenstelt: "This was Toscanini (Dit was Toscanini)".