e Rondanini-piëta bevindt zich in het Sforzesco-paleis in Milaan. Het is ongetwijfeld het meest aangrijpende werk, onaf, het laatste waaraan de kunstenaar heeft gewerkt tot enkele dagen voor zijn dood op 89-jarige leeftijd. ichelangelo was er 12 jaar eerder aan begonnen, rond 1552, maar had het dan opzij geschoven. Toen hij in 1563 er weer wilde aan werken, vernielde hij het eerste lichaam van Christus - van die eerste versie is een arm bewaard gebleven, die is losgemaakt van het hoofdblok -, om, vanuit een meesterlijke intuïtie, hem vast te zetten in het lichaam van de Moeder zelf, alsof zij hem opnieuw laat geboren worden om hem zijn geestelijke dood te schenken. andaar komt die aangrijpende eenheid tussen de moeder en de zoon, waarvan men nog moeilijk kan zeggen wie nu eigenlijk wie draagt.
e Rondanini-piëta treft ook door het gedurfd ontwerp en door de totale breuk met de volmaakte Renaissance-esthetiek van het beeld in Rome: met méér dan een halve eeuw verschil en aan de uitersten van het leven van de kunstenaar, roepen beide beelden elkaar op en vullen ze elkaar aan. an het ene beeld naar het andere, van de heldere sereniteit van het eerste naar de pathetische onthechting van het andere, tekent zich op een krachtige wijze een levensloop af, het aangrijpende parcours van een buitengewoon genie, dat de mens in zijn diep geloof en de visionaire kunstenaar uitdiept en radicaal vormt.